شماره ۴۵ - گیرم به عجز دامنت و جان سپارمت

گیرم به عجز دامنت و جان سپارمت
شاید که گامی از پی نعش خود آرمت ۱

گر کشته رشکم، امشب از آن کو نمی‌روم
کز دل نیایدم به رقیبان گذارمت ۲

هر حرف گفتمت، ز رقیبان شنفتم آه؛
نامحرمی و محرم خود می‌شمارمت! ۳

تیغم زنی و دم نزنم؛ آه چون کنم؟!
دانم که دشمن منی و دوست دارمت! ۴

آذر ز حیله یار به دل بردن آمده است
امشب به پاسبانی دل می‌گمارمت ۵