شماره ۹۳ - کم التفاتی خوبان به عاشقان ستم است

کم التفاتی خوبان به عاشقان ستم است
زهی ستم که تو را با من التفات کم است ۱

کی از بنفشه گشاید کجا بنافه کشد
دلی که بسته آن گیسوان خم به خم است ۲

قدم خمیده چنان شد که کس نمی داند
مرا به راه تو پوینده فرق یا قدم است ۳

ز دام شوق دل ما نمی رهد مادام
که سنبل تو گذرگاه باد صبحدم است ۴

طبیب را الم من نماند تا ره برد
به لذتی که مرا در ره تو از الم است ۵

چنین که زندگیم با غمست در عشقت
مرا ازان که اجل قصد جان کند چه غم است ۶

ز رنج عشق فضولی فراغتی مطلب
خموش باش که ذوق حیات مغتنم است ۷