خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از درد عشق و سوز دل سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند لاله، شمع، آهوی چین و مشک، احساسات خود را بیان می‌کند. او از جمال معشوق و تأثیر آن بر جهان اطراف می‌گوید و رنج عشق را توصیف می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به دانش ادبی نسبتاً بالایی نیاز دارند.
شماره ۹۲ - در دل لاله ی غمت آتش سودا انداخت
در دل لاله ی غمت آتش سودا انداخت
شمع را آتش سودای تو از پا انداخت ۱
یافت از نکهت زلف تو خبر آهوی چین
نافه ی مشک خود از شرم به صحرا انداخت ۲
تا ز دیدار تو مانع نشود چشم پرآب
خواب را در نظرم کشت به دریا انداخت ۳
رشک رخسار تو زد بتکده ها را بر هم
آه من غلغله در گوش مسیحا انداخت ۴
برگشادی به سخن صد گرهم چون سبحه
عقد دندان تو بر رشته ی تقوا انداخت ۵
خواست آزار خود از ناوک آهم گردون
که غم عشق توام بر دل شیدا انداخت ۶
سرورا از نظر انداخت فضولی چون ما
یک نظر هر که بر آن قامت رعنا انداخت ۷
شمع را آتش سودای تو از پا انداخت ۱
یافت از نکهت زلف تو خبر آهوی چین
نافه ی مشک خود از شرم به صحرا انداخت ۲
تا ز دیدار تو مانع نشود چشم پرآب
خواب را در نظرم کشت به دریا انداخت ۳
رشک رخسار تو زد بتکده ها را بر هم
آه من غلغله در گوش مسیحا انداخت ۴
برگشادی به سخن صد گرهم چون سبحه
عقد دندان تو بر رشته ی تقوا انداخت ۵
خواست آزار خود از ناوک آهم گردون
که غم عشق توام بر دل شیدا انداخت ۶
سرورا از نظر انداخت فضولی چون ما
یک نظر هر که بر آن قامت رعنا انداخت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱ - بر جان ما جفای نکویان ز حد گذشت
گوهر بعدی:شماره ۹۳ - کم التفاتی خوبان به عاشقان ستم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
