خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از خواننده می‌خواهد که غرور و خودخواهی را کنار بگذارد و به عشق و نیازمندی روی آورد. همچنین اشاره می‌کند که عشق استاد واقعی است و هنگامی که به آن برسی، خود راهنمایی‌ات می‌کند.
مفاهیم عرفانی و اخلاقی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارد.
شماره ۴۹ - سودای میان تهی، ز دل بیرون کن
سودای میان تهی، ز دل بیرون کن
از ناز بکاه و بر نیاز افزون کن ۱
استاد تو عشق است، چو آنجا برسی
او خود بزبان حال گوید، چون کن ۲
از ناز بکاه و بر نیاز افزون کن ۱
استاد تو عشق است، چو آنجا برسی
او خود بزبان حال گوید، چون کن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - من بودم و دوش، یار سیمین تن من
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - حسن نباید که بود بیش از این
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
