خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها از زیباییهای طبیعت و عشق سخن میگوید و با اشاره به مورچهای که بر عسل میافتد، تصویری ظریف و پراحساس خلق میکند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۵۰ - حسن نباید که بود بیش از این
حسن نباید که بود بیش از این
عشق نباید که بود پیش بین ۱
آن لب و خط بین نو که گوئی فتاد
رهگذر مورچه بر انگبین ۲
عشق نباید که بود پیش بین ۱
آن لب و خط بین نو که گوئی فتاد
رهگذر مورچه بر انگبین ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹ - سودای میان تهی، ز دل بیرون کن
گوهر بعدی:شماره ۵۱ - چشمم که همیشه جوی خون آید از او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.