خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از عشق و شیفتگی خود به معشوق می‌گوید و از او می‌خواهد که به حال دردمندش ترحم کند و عیب‌گیر شیفتگی او نباشد، زیرا معشوق بسیار شیرین و جذاب است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و استعاره‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۴۷ - ای مایه درمان نفسی ننشینی
ای مایه درمان نفسی ننشینی
تا صورت حال دردمندی بینی ۱
گر من به تو فرهاد صفت شیفته ام
عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی ۲
تا صورت حال دردمندی بینی ۱
گر من به تو فرهاد صفت شیفته ام
عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۶ - دارم به امید یار خندان دهنی
گوهر بعدی:شماره ۳۴۸ - آمد به مشامم از سر زلف تو بوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
