خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها از عشق و هجران معشوق میگوید و خود را به شمعی تشبیه میکند که در فراق یار سوخته است. او تنها به دیدار معشوق چشم دوخته و همچون فرهاد، دوری از لب شیرین او را تحمل میکند، در حالی که از جفاهای معشوق نیز درسها آموخته است.
محتوا دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبان با درک ادبی بالاتر است. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی مانند 'شمع' و 'فرهاد' نیاز به آشنایی نسبی با ادبیات دارد.
شماره ۲۰۶ - چون شمع به هجران رخت سوخته ام
چون شمع به هجران رخت سوخته ام
جز روی تو دیده از جهان دوخته ام ۱
فرهاد صفت دورم از آن نوش لبت
وز نیش جفا به جورت آموخته ام ۲
جز روی تو دیده از جهان دوخته ام ۱
فرهاد صفت دورم از آن نوش لبت
وز نیش جفا به جورت آموخته ام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۵ - دل را به سر زلف تو آویخته ام
گوهر بعدی:شماره ۲۰۷ - بیمارم و کس نیست که آبی دهدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.