خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

در این متن، شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا، رخسار معشوق را به دمشق و زلف او را به شام تشبیه کرده و بیان می‌کند که دلش در زلف معشوق آرام گرفته است. همچنین، صبح رخ معشوق را مطلع آرزوهای دل دانسته و از عشق و اشتیاق خود سخن می‌گوید.

متن دارای مفاهیم عاشقانه و تشبیهات ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این متن نیاز به آشنایی با ادبیات و فرهنگ دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

مشاهده کامل

شماره ۲۰۴ - رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام

رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام
در شام دو زلف تو دلم کرد مقام ۱

صبح رخ دوست مطلع کام دلست
زان گوش چو روزه دار دارم بر شام ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۴۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۳ - در باغ رخ تو گل به بار است مدام
گوهر بعدی:شماره ۲۰۵ - دل را به سر زلف تو آویخته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.