خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت باغ و گل‌های آن صحبت می‌کند و در عین حال از رنج‌های خود در زندگی می‌گوید. او از مخاطب می‌خواهد که او را درک کند، زیرا همیشه با مشکلات و سختی‌ها همراه بوده است.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۰۳ - در باغ رخ تو گل به بار است مدام
در باغ رخ تو گل به بار است مدام
و آن نرگس مست پر خمارست مدام ۱
این تازه گل طبع من از جور فلک
دریاب که هم صحبت خارست مدام ۲
و آن نرگس مست پر خمارست مدام ۱
این تازه گل طبع من از جور فلک
دریاب که هم صحبت خارست مدام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۲ - در پای گل و سرو دلم کرد مقام
گوهر بعدی:شماره ۲۰۴ - رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
