خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از عشق و دلباختگی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دلش اسیر زلف و نگاه معشوق شده است. او از نگاه خطا و ابروی جذاب معشوق نیز یاد می‌کند که باعث شوریدگی بیشتر او شده‌است.
مفاهیم عاشقانه و ادبیات غنایی این شعر برای درک و لذت بردن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۴۱ - بیچاره دلم که بود از عشق تو مست
بیچاره دلم که بود از عشق تو مست
در شست سر زلف تو بودش پابست ۱
چشمت به خطا در او نگاهی می کرد
زان روی به ابروان شوخت پیوست ۲
در شست سر زلف تو بودش پابست ۱
چشمت به خطا در او نگاهی می کرد
زان روی به ابروان شوخت پیوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰ - ما را ز جهان وصل نگاری کامست
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - دوران فلک نگر که چون گردانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
