خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از زیبایی و لطافت گل در زمان صبحگاه سخن می‌گوید و توصیه می‌کند که در این فصل دل را از غم دور نگه داریم. او خود را مانند بلبلی می‌داند که از فراق ناله می‌کند و به ستایش گل می‌پردازد. در نهایت اشاره می‌کند که حتی اگر دنیا پر از طوفان شود، کسی که به دامن نوح (امید) چنگ زده است، نباید نگران باشد.
متن دارای مضامین عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از مفاهیم مانند «عین فتوح» یا «دامن نوح» نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه دارد.
شماره ۳۹۲ - بیا لطافت گل را ببین به وقت صبوح
بیا لطافت گل را ببین به وقت صبوح
که تا ز خوف بیاسایدم زمانی روح ۱
به وقت گل دل خود را مدار تنگ ز غم
یقین بدان که درین موسمست عین فتوح ۲
بسان بلبل شوریده دل ز بیم فراق
هزار ناله برآرم من از دل مجروح ۳
به صبح در چمن گل شدم به گل گفتم
به مدح روی تو مادح منم تویی ممدوح ۴
اگر جهان همه طوفان بگیرد او چه غمش
کسی که دست امیدش رسد به دامن نوح ۵
که تا ز خوف بیاسایدم زمانی روح ۱
به وقت گل دل خود را مدار تنگ ز غم
یقین بدان که درین موسمست عین فتوح ۲
بسان بلبل شوریده دل ز بیم فراق
هزار ناله برآرم من از دل مجروح ۳
به صبح در چمن گل شدم به گل گفتم
به مدح روی تو مادح منم تویی ممدوح ۴
اگر جهان همه طوفان بگیرد او چه غمش
کسی که دست امیدش رسد به دامن نوح ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۱ - کار عالم همه هیچست چو هیچست به هیچ
گوهر بعدی:شماره ۳۹۳ - چه باشد ار تو ز لطفم کنی زمانی شاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
