خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از روزی می‌گوید که مانند سبزه از خاک سر برآوردند و مانند لاله از غم آه کشیدند. سپس از غم و اندوهی می‌گوید که باعث شد مانند غنچه دلتنگ شوند و در نهایت مانند گل در چمن، جامه جان خود را پاره کنند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'جامه جان چاک زدیم' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۰۷ - آن روز که چون سبزه سر از خاک زدیم
آن روز که چون سبزه سر از خاک زدیم
چون لاله ز داغ آه غمناک زدیم ۱
گشتیم چو غنچه بسکه از غم دلتنگ
چون گل به چمن جامه جان چاک زدیم ۲
چون لاله ز داغ آه غمناک زدیم ۱
گشتیم چو غنچه بسکه از غم دلتنگ
چون گل به چمن جامه جان چاک زدیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۶ - آن روز که چون سرو سر از خاک زدیم
گوهر بعدی:شماره ۳۰۸ - یک عمر به بند آز پا بسته شدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
