شماره ۱۸۲ - دست اجنبی افراشت، تا لوای ناامنی

دست اجنبی افراشت، تا لوای ناامنی
فتنه سربسر بگذاشت، سر به پای ناامنی ۱

شد به پا در این کشور، شور و شورش محشر
گوش آسمان شد کر، از صدای ناامنی ۲

دسته ای به غم پابست، شسته اند از جان دست
هر که را بینی هست، مبتلای ناامنی ۳

مست خودسری ظالم، گشته دربدر عالم
فتنه می دود دائم، در قفای آزادی ۴

عقل گشته دیوانه، کز چه رو در این خانه
هست خویش و بیگانه، آشنای ناامنی ۵