این شعر بیانگر درد و رنج انسان در جهان پر از کشمکش و ناامیدی است. شاعر از دل شکسته، زبان بسته، و رشتههای گسستهی خود و جامعه میگوید. او به جنگ و تفرقه اشاره میکند که باعث رنج همه شده است، اما در عین حال به امید صلح و پیامآوران خوشخبر نیز اشاره دارد. در نهایت، شاعر از آزادی و رهایی از قید و بندهای جهان سخن میگوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و کشمکشهای درونی نیاز به بلوغ فکری دارند.
شماره ۴۰ - جهان نمای درستی، دل شکستهی ماست
کلید قفل حقیقت زبان بستهی ماست ۱
مگو چه دانهی تسبیح از چه پامالیم
که عیب ما همه از رشته گسسته ماست ۲
دو دسته یکسره در جنگ و تودهی بدبخت
در این مبارزه پامال هر دو دسته ماست ۳
نوید صلح امید آنکه می دهد به بشر
سفیر خوش خبر و پیک پی خجستهی ماست ۴
نه غنچه باز نه گل بو دهد در این گلشن
گواه آن دل تنگ و دماغ خستهی ماست ۵
ز قید و بند جهان فرخی بود آزاد
که رند در به در و از علاقه رستهی ماست ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.