شماره ۴ - ای که پرسی تا به کی دربند دربندیم ما

ای که پرسی تا به کی دربند دربندیم ما
تا که آزادی بود دربند در بندیم ما ۱

خوار و زار و بی کس و بی خانمان و دربدر
با وجود این همه غم، شاد و خرسندیم ما ۲

جای ما در گوشه ی صحرا بود مانند کوه
گوشه گیر و سربلند و سخت پیوندیم ما ۳

در گلستان جهان چون غنچه های صبحدم
با درون پر ز خون در حال لبخندیم ما ۴

مادر ایران نشد از مرد زاییدن عقیم
زان زن فرخنده را فرزانه فرزندیم ما ۵

ارتقای ما میسر می شود با سوختن
بر فراز مجمر گیتی چو اسفندیم ما ۶

گر نمی آمد چنین روزی کجا دانند خلق
در میان همگنان بی مثل و مانندیم ما ۷

کشتی ما را خدایا ناخدا از هم شکست
با وجود آن که کشتی را خداوندیم ما ۸

در جهان کهنه ماند نام ما و فرخی
چون ز ایجاد غزل طرح نو افکندیم ما ۹