خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از عشق، دیوانگی، وفاداری، ظلم و بیعدالتی سخن میگوید. شاعر از عاشق و معشوق، دیوانگی عشق، وفاداری پروانه به شمع، و بیعدالتی در جهان انتقاد میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادهای اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'دل سوراخ سوراخ' و 'ظلم و جور' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک دارد.
شماره ۲ - دوش یارم زد چو بر زلف پریشان شانه را
دوش یارم زد چو بر زلف پریشان شانه را
مو به مو بگذاشت زیر بار دل ها شانه را ۱
نیست عاقل را خبر از عالم دیوانگی
گر ز نادانی ملامت می کند، دیوانه را ۲
در عزای عاشق خود شمع سوزد تا به حشر
خوب معشوق وفاداری بود، پروانه را ۳
جز دل سوراخ سوراخش نبود از دست شیخ
دانه دانه چون شمردم سبحه ی صد دانه را ۴
این بنای داد یارب چیست کز بیداد آن
دادها باشد به گردون محرم و بیگانه را ۵
از در و دیوار این عدلیه بارد ظلم و جور
محو باید کرد یک سر این عدالت خانه را ۶
مو به مو بگذاشت زیر بار دل ها شانه را ۱
نیست عاقل را خبر از عالم دیوانگی
گر ز نادانی ملامت می کند، دیوانه را ۲
در عزای عاشق خود شمع سوزد تا به حشر
خوب معشوق وفاداری بود، پروانه را ۳
جز دل سوراخ سوراخش نبود از دست شیخ
دانه دانه چون شمردم سبحه ی صد دانه را ۴
این بنای داد یارب چیست کز بیداد آن
دادها باشد به گردون محرم و بیگانه را ۵
از در و دیوار این عدلیه بارد ظلم و جور
محو باید کرد یک سر این عدالت خانه را ۶
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱ - گلرنگ شد در و دشت، از اشکباری ما
گوهر بعدی:شماره ۳ - بی سر و پایی اگر در چشم خوار آید تو را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.