شاعر در این شعر از احساس گمگشتگی، تنهایی و جستوجوی معنویت سخن میگوید. او از دلشدگی، بیگانگی از دنیا و نیاز به راهنمایی معنوی میگوید و در پی یافتن پاسخ برای پرسشهای عمیق خود است. شاعر از رنجها و مشکلات زندگی میگوید و در جستوجوی کسی است که بتواند او را از این وضعیت نجات دهد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عرفانی ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
غزل ۱۰۲ - ای دلشده دلربای من کیست
از جای شدم به جای من کیست ۱
بیگانه شدم ز هر دو عالم
واگه نه که آشنای من کیست ۲
ره گم کردم درین بیابان
کو رهبر و رهنمای من کیست ۳
جان میکاهم درین ره دور
پیک ره جانفزای من کیست ۴
صد بار بریختند خونم
در عهدهٔ خونبهای من کیست ۵
هر دم گرهی عظیم افتد
در پرده گرهگشای من کیست ۶
صد کار فتاده هر کسی را
غمخوارهٔ من برای من کیست ۷
محرومم ازین طلب که دارم
مطلوب حرمسرای من کیست ۸
گر من سجلی کنم درین کار
جز زردی رخ گوای من کیست ۹
بر گفت فرید ماجرایی
اشنودهٔ ماجرای من کیست ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.