خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از احساس رشک و حسادت خود می‌گوید که مانند چراغی درونش را می‌سوزاند. او به کسی اشاره می‌کند که شبها با خیالات خود می‌سوزد و در این بهار، جنون تنها برای کسی مسلم است که از زنجیرهای داغ رنج می‌برد.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و روانی مانند حسادت، رنج و جنون است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۲۵۰ - دلم در آتش رشک چراغ می سوزد
دلم در آتش رشک چراغ می سوزد
که با خیال که شبها دماغ می سوزد ۱
درین بهار کسی را مسلم است جنون
که از فتیله زنجیر داغ می سوزد ۲
که با خیال که شبها دماغ می سوزد ۱
درین بهار کسی را مسلم است جنون
که از فتیله زنجیر داغ می سوزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۹ - چشمت از هر گردشی بزم دگر آماده کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۱ - آتش عشق نه تنها دل و دین می سوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
