خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از تأثیر نگاه معشوق بر خود سخن می‌گوید. چشمان معشوق او را به هر بزمی دعوت می‌کند و عکس رویش، آیینه را مانند شراب پر می‌کند. شاعر آرزو می‌کند که نسخه‌ای از بینایی معشوق را برای همیشه داشته باشد، اما مصلحت‌اندیشی، خاطراتش را ساده و بی‌آلایش کرده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۴۹ - چشمت از هر گردشی بزم دگر آماده کرد
چشمت از هر گردشی بزم دگر آماده کرد
عکس رویت شیشه آیینه را پر باده کرد ۱
نسخه بینایی ای می خواست بهر روزگار
مصلحت بینی که لوح خاطرم را ساده کرد ۲
عکس رویت شیشه آیینه را پر باده کرد ۱
نسخه بینایی ای می خواست بهر روزگار
مصلحت بینی که لوح خاطرم را ساده کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۸ - ز تیغ او گل زخمی شکار خواهم کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۰ - دلم در آتش رشک چراغ می سوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
