خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بهار و زیبایی‌های آن را توصیف می‌کند و از تضاد بین زهد و رسوایی، غم و شادی، و پنهان‌کاری و آشکارگی سخن می‌گوید. شاعر از طبیعت به عنوان نمادی از احساسات انسانی استفاده می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای درک کامل به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی بیشتری نیاز داشته باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۲۱۴ - نوبهار آمد که رسوایی به زهد ما بخندد
نوبهار آمد که رسوایی به زهد ما بخندد
غنچه صد برگ عیش از سایه صهبا بخندد ۱
بیدل ما در گلستان وفا کی می تواند
شبنمی پنهان بگرید غنچه ای رسوا بخندد ۲
غنچه صد برگ عیش از سایه صهبا بخندد ۱
بیدل ما در گلستان وفا کی می تواند
شبنمی پنهان بگرید غنچه ای رسوا بخندد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۳ - دلی به خاک ره انتظار می بندد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۵ - فلک بر کاردانیهای اهل هوش می خندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
