خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از عشق و انتظار سخن می‌گوید، جایی که دل به امید دیدار معشوق به خاک راه می‌بندد و طبیعت با زیبایی‌هایش توبه‌شکنی می‌کند. شاعر از عناصر طبیعی مانند چمن، نسیم گل و بهار برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از زیبایی و معنای آن لذت ببرند.
شماره ۲۱۳ - دلی به خاک ره انتظار می بندد
دلی به خاک ره انتظار می بندد
ز گرد خویش چمن را نگار می بندد ۱
کلید باغ دل میکشان نسیم گل است
طلسم توبه به نام بهار می بندد ۲
ز گرد خویش چمن را نگار می بندد ۱
کلید باغ دل میکشان نسیم گل است
طلسم توبه به نام بهار می بندد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۲ - دلی کز بیخودی گرم سراغ عشق می گردد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۴ - نوبهار آمد که رسوایی به زهد ما بخندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
