خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره عشق و بیخودی ناشی از آن است، که فرد را به جستجو و تحمل دردها و سختی‌ها وامیدارد. شاعر از گرمای عشق، جستجو در شهر و کوچه‌ها با چراغ عشق، و پختن در تابه مهربانی سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که تنها کسانی که از درد عشق قانع هستند، به داغ عشق تن می‌دهند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
شماره ۲۱۲ - دلی کز بیخودی گرم سراغ عشق می گردد
دلی کز بیخودی گرم سراغ عشق می گردد
به گرد شهر و کو بر کف چراغ عشق می گردد ۱
ز تاب مهربانی می پزد در تابه خامی
کسی کز درد تو قانع به داغ عشق می گردد ۲
به گرد شهر و کو بر کف چراغ عشق می گردد ۱
ز تاب مهربانی می پزد در تابه خامی
کسی کز درد تو قانع به داغ عشق می گردد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۱ - اگر آهی کشم افشاگر صد راز می گردد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۳ - دلی به خاک ره انتظار می بندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
