خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شاعرانه به مسائلی مانند تقدیر، هوش، طبیعت و زیبایی‌های آن می‌پردازد. فلک به کاردانی اهل هوش می‌خندد، تقدیر در نبرد به زره‌پوشان می‌خندد، و دریا به بادهای تند با صدها آغوش می‌خندد. همچنین، اشاره‌ای به زیبایی یاقوت و صدف دارد که ارزششان با خنده لب خاموش افزایش می‌یابد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و更适合 برای نوجوانان و بزرگسالان با درک بالاتر از زیبایی‌های ادبی و مفاهیم انتزاعی است.
شماره ۲۱۵ - فلک بر کاردانیهای اهل هوش می خندد
فلک بر کاردانیهای اهل هوش می خندد
قضا چون در نبرد آید به جوشن پوش می خندد ۱
به رنگ موج پرواز کناری در بغل دارم
که بحر از شرطه بادش به صد آغوش می خندد ۲
ببین از جبهه یاقوت و سیمای صدف روشن
فزاید قیمت آن را کز لب خاموش می خندد ۳
قضا چون در نبرد آید به جوشن پوش می خندد ۱
به رنگ موج پرواز کناری در بغل دارم
که بحر از شرطه بادش به صد آغوش می خندد ۲
ببین از جبهه یاقوت و سیمای صدف روشن
فزاید قیمت آن را کز لب خاموش می خندد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۴ - نوبهار آمد که رسوایی به زهد ما بخندد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۶ - یار با ما سر وفا دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
