خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از گذر معشوقهای زیبا و جذاب میگوید که با گذر خود، احساساتی مانند حیا، رشک و انفعال را در او برمیانگیزد. او از زیبایی و تأثیر معشوقه بر طبیعت و محیط اطراف نیز سخن میگوید.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیقتر از احساسات و استعارههای به کار رفته نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۷ - دمی که مست حیا از من آن غزال گذشت
دمی که مست حیا از من آن غزال گذشت
ز رشک دیده چه گویم به دل چه حال گذشت ۱
به گلشنی که درآید به جلوه نخل قدش
چو ابر از سر سرو، آب انفعال گذشت ۲
ز رشک دیده چه گویم به دل چه حال گذشت ۱
به گلشنی که درآید به جلوه نخل قدش
چو ابر از سر سرو، آب انفعال گذشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - در غمش از خویش چون سیماب می باید گذشت
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - حرف شمع رخ او دوش در این خانه گذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.