شماره ۳۶۷ - در حلقه زلف تو دلی چله نشین داشت

در حلقه زلف تو دلی چله نشین داشت
دیوانه که اقبال رسا زیر نگین داشت ۱

یک خنده گل دیر برآمد ز شکر خواب
آیینه چو گل سر به سر چین جبین داشت ۲

نقش قدم ما دل پر آبله ما
از گرمی ره سینه سراغت به زمین داشت ۳

در گلشن اقبال چه نامی که برآورد
آن دل که شکست دل ما نقش نگین داشت ۴

مانند دل سوخته هر دانه که شد خاک
شرمندگی از مردمی روی زمین داشت ۵

در خطه کشمیر خط غنچه دهانی
طوطی نمکین بود و حدیث شکرین داشت ۶

از قبضه لطف تو اسیر تو کمان خواست
چشم بد کوته نظران داغ کمین داشت ۷