شماره ۳۶۶ - در دیار ما زمین مشت غباری هم نداشت

در دیار ما زمین مشت غباری هم نداشت
آسمان از تنگدستی ها مداری هم نداشت ۱

حیرتی دارم که چون از دیده دریا فتاد
موج اشک ما که امید کناری هم نداشت ۲

درقفس بر روی بلبل از چمن درها گشود
گرچه از بستان گمان وصل خاری هم نداشت ۳

در ره قاتل بیفشاندیم جان تازه ای
خاک ما از پستی طالع غباری هم نداشت ۴

خنده باز از دور باش لعل او خون می گریست
گل به دامان تبسم غنچه واری هم نداشت ۵