شماره ۱۹۳ - آتش زدی به لاله، عذار اینچنین خوش است

آتش زدی به لاله، عذار اینچنین خوش است
گل گل شدی ز باده، بهار اینچنین خوش است ۱

بی او تمام وصلم و با او تمام هجر
الفت میان عاشق و یار اینچنین خوش است ۲

سیماب باج می دهم و بیخودی خراج
صبر اینچنین خوش است و قرار اینچنین خوش است ۳

گردش به بوی گل سبق جلوه می دهد
دل صیدگاه او که سوار اینچنین خوش است ۴

صوفی که منع باده کشان می نمود دوش
زد چند دور و گفت مدار اینچنین خوش است ۵

گاه از نگاه و گه ز تغافل روم ز دست
مستی چنین خوش است و خمار اینچنین خوش است ۶

بوی تو از غبار سمندش به باد رفت
ای گل پیاده شو که سوار اینچنین خوش است ۷

مستیم و بیقرار و اسیر نگاه یار
الحق نشاط سیر و شکار اینچنین خوش است ۸