شماره ۱۹۲ - قطع نظر جزای دل بدگمان خوش است

قطع نظر جزای دل بدگمان خوش است
تیغ نهان گداز طراز میان خوش است ۱

اکسیر آبروست سفر در رکاب عشق
پرواز گوهر از صدف آشیان خوش است ۲

آخر دچار تیر تو شد استخوان من
بال هما گشادن بال کمان خوش است ۳

گل گل شکفته مجلس نیرنگ روزگار
تا هست حرف صافدلی در میان خوش است ۴

در زیر چرخ وسعت یک انتعاش نیست
پرواز بال بسته در این گلستان خوش است ۵

زنجیر را چو تار نفس پاره می کند
دیوانه ای است دل که به بند زبان خوش است ۶

راز نهان ز صفحه سیما نخواندگان
آن دل که نیست خون شده امتحان خوش است ۷

دیوانگی است دامش و زنجیر دانه اش
صیاد ما پری است ز مردم نهان خوش است ۸

امشب که چشم شوخ تو خوابش نمی برد
تا حشر اگر اسیر شود قصه خوان خوش است ۹