خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند ناامیدی، امید، بخشش، شرم و شکایت می‌پردازد. شاعر از ناکامی‌ها و حسرت‌ها سخن می‌گوید و به دنبال بخشش و شفاعت است. همچنین، به تأثیرات منفی مستی و رسوایی اشاره می‌کند و از کمبود مضمون و شکایت‌های بی‌پایان در هجران گله می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند مستی و رسوایی نیاز به درک و بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۴ - فیض نومیدی از امید مروت بیش است
فیض نومیدی از امید مروت بیش است
اجر ناکامی از اندازه حسرت بیش است ۱
جرم ناکرده ما را به سلامی بخشند
گل این باغ ز دامان شفاعت بیش است ۲
شوخی می، سر رسوایی مستان دارد
هر که را حوصله بیش است خجالت بیش است ۳
هر چه ننوشته ام از کوتهی مضمون پرس
شکوه هجر ز طومار شکایت بیش است ۴
اجر ناکامی از اندازه حسرت بیش است ۱
جرم ناکرده ما را به سلامی بخشند
گل این باغ ز دامان شفاعت بیش است ۲
شوخی می، سر رسوایی مستان دارد
هر که را حوصله بیش است خجالت بیش است ۳
هر چه ننوشته ام از کوتهی مضمون پرس
شکوه هجر ز طومار شکایت بیش است ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - آتش زدی به لاله، عذار اینچنین خوش است
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - پرواز هوای تو که بال و پر شمع است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
