شماره ۱۲۰ - ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانست

ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانست
پر کن قدح باده، که دل در خفقانست ۱

آن سرو روان رفت بهر جای که دل داشت
جان و دل ما در پی آن سرو روانست ۲

آن شاه دل افروز، که سرمایه حسنست
هرجا که روان شد دل و جانها نگرانست ۳

دلها همه گلشن شد و جانها همه روشن
آن ماه دل افروز مگر شمع جهانست؟ ۴

دل خواست که با عشق برآید بتجلد
هرچند که کوشید، ولیکن نتوانست ۵

جام دل ما را بشکست آن مه روشن
گر جام شکسته است، ولی دوست همانست ۶

ساقی، بده آن جام وز شفقت نظری کن
قاسم گذرانست و جهان در گذرانست ۷