خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که با دیدن نور حقیقت (مشعل)، از عیبجویی و قضاوت درباره خوب و بد دست کشیده و به جای آرایش دنیا، به ایجاد شادی در میان مردم پرداخته است.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شماره ۱۱۳ - تا مشعل دید عیب خامش کردیم
تا مشعل دید عیب خامش کردیم
فکر بد و نیک را فرامش کردیم ۱
ز آرایش دهر خوش نیامد چیزی
الا ز میانه خلق را خوش کردیم ۲
فکر بد و نیک را فرامش کردیم ۱
ز آرایش دهر خوش نیامد چیزی
الا ز میانه خلق را خوش کردیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - ما دلق ریای خویشتن سوخته ایم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - جز ناله کسی همنفس خویش ندیدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.