خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از تنهایی و رنج‌های زندگی خود می‌گوید و بیان می‌کند که جز ناله و درد، همنشین و محرمی نداشته است. همچنین، اشاره می‌کند که بدون رنج و سختی، لذت‌های زندگی را تجربه نکرده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است برای آن‌ها سنگین باشد. همچنین، مضامین غم و رنج نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۴ - جز ناله کسی همنفس خویش ندیدیم
جز ناله کسی همنفس خویش ندیدیم
جز درد کسی محرم این ریش ندیدیم ۱
بی جاذبهٔ خار گلی بوی نکردیم
نوشی نچشیدیم که صد نیش ندیدیم ۲
جز درد کسی محرم این ریش ندیدیم ۱
بی جاذبهٔ خار گلی بوی نکردیم
نوشی نچشیدیم که صد نیش ندیدیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - تا مشعل دید عیب خامش کردیم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - ما منتهییم و مبتدا هم ماییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
