شماره ۳۱۰ - سرچشمه خونست ز دل تا به زبان های

سرچشمه خونست ز دل تا به زبان های
دارم سخنی با تو و گفتن نتوان های ۱

سیرم نتوان کرد ز دیدار نکویان
نظاره بود شبنم و دل ریگ روان های ۲

ذوقی ست درین مویه که بر نعش منستش
ها دلشده هیچ مگوی همه دان های ۳

در خلوت تابوت نرفته ست ز یادم
بر تخته در دوخته چشم نگران های ۴

ای فتوی ناکامی مستان که تو باشی
مهتاب شب جمعه ماه رمضان های ۵

باد آور ناگفته شنو رفت حوالت
دردی که به گفتن نپذیرفت گران های ۶

از جنت و از چشمه کوثر چه گشاید؟
خون گشته دل و دیده خونابه فشان های ۷

در زمزمه از پرده و هنجار گذشتیم
رامشگری شوق به آهنگ فغان های ۸

سیماب تنی کز رم برق ست نهادش
گردیده مرا مایه آرامش جان های ۹

غالب به دل آویز که در کارگه شوق
نقشی ست درین پرده به صد پرده نهان های ۱۰