بیست مهر: روز بزرگداشت حافظ

خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر بیانگر درد و رنج شاعر از غم‌ها و بلاهای زندگی است. او از بخت بد، تنهایی و ناکامی‌های خود می‌نالد و در عین حال به دنبال آرامش و شنیده شدن است. شاعر از دوستان و آشنایان نیز گلایه دارد و در نهایت به مخاطب توصیه می‌کند که به شعر و سخن روی آورد تا حرف‌های ناشنیده را بشنود.

متن دارای مضامین عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و گلایه از بخت ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

مشاهده کامل

دارم دلی ز غصه گرانبار بوده ای
بر خویشتن ز آبله چیزی فزوده ای

دل آن بلا کزو نفسی برق خرمنی
بخت آنچنان کزو اثر مرگ دوده ای

از بهر خویش ننگم و دارم ز بخت چشم
خود را در آب و آینه رخ نانموده ای

گمنام و زهد کیشم و خواهم به من رسد
در رختخواب شاه به مستی غنوده ای

خواهم ز خواب بر رخ لیلی گشایمش
چشمی نگه به پرده محمل نسوده ای

خواهم شود به شکوه و پیغاره رام من
در گونه گون ادا به زبانها ستوده ای

با دین و دانش چو منی تا چه ها کند
سجاده و عمامه ز صنعان ربوده ای؟

با دوستان مباحثه دارم ز سادگی
در باب آشنایی تا آزموده ای

خجلت نگر که در حسناتم نیافتند
جز روزه درست به صهبا گشوده ای

در بزم غالب آی و به شعر و سخن گرای
خواهی که بشنوی سخن ناشنوده ای

«غالب دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir