خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از مفاهیمی مانند عشق، وفاداری، رنج عشق، غیرت، و طنز زندگی سخن می‌گوید. شاعر از تضادها و پارادوکس‌های زندگی و عشق صحبت می‌کند، مانند شیرینی و تلخی، اعتماد و خیانت، و شادی و غم. همچنین، اشاره‌هایی به طبیعت و نمادهای آن مانند پروانه و گل دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات و استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

من به وفا مردم و رقیب به در زد
نیمه لبش انگبین و نیمه تبر زد

در نمکش بین و اعتماد نفوذش
گر به می افگند هم به زخم جگر زد

کیست درین خانه کز خطوط شعاعی
مهر نفس ریزه ها به روزن در زد؟

دعوی او را بود دلیل بدیهی
خنده دندان نما به حسن گهر زد

غیرت پروانه هم به روز مبارک
ناله چه آتش به بال مرغ سحر زد

لشکر هوشم به زور می نشکستی
غمزه ساقی نخست راه نظر زد

زان بت نازک چه جای دعوی خونست
دست وی و دامنی که او به کمر زد

برگ طرب ساختیم و باده گرفتیم
هر چه ز طبع زمانه بیهده سر زد

شاخ چه بالد گر ارمغان گل آرد
تاک چه نازد اگر صلای ثمر زد

کام نبخشیده ای گنه چه شماری
غالب مسکین به التفات نیرزد

«غالب دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir