شماره ۶۷۶ - شوخی که می نخورده دل خلق خون کند

شوخی که می نخورده دل خلق خون کند
وای آنزمان که چهره ز خون لاله گون کند ۱

گوید مجوی وصلم و نظاره هم مکن
پس عاشقی که دل بکسی داد چون کند؟ ۲

خواهد به خشم و ناز کند کم محبتم
غافل که این کرشمه محبت فزون کند ۳

آه از بتی که در دل سختش اثر نکرد
آهی که رخنه در جگر بیستون کند ۴

اهلی اگر نمیکند آن مه دوای دل
گاهم به پرسشی غمی از دل برون کند ۵