شماره ۶۷۷ - هر کس که بدان سرو قباپوش نشیند

هر کس که بدان سرو قباپوش نشیند
سودا زده برخیزد و مدهوش نشیند ۱

از گرد میفشان برخ آن کاکل مشکین
ترسم که غباری به بناگوش نشیند ۲

شهباز ترا صید شود طرفه غزالی
کش مرغ سعادت بسر دوش نشیند ۳

گر بوبرد از مستی عشق تو فرشته
در حلقه رندان قدح نوش نشیند ۴

از سربنهد سرو سهی ناز جوانی
گر پیش تو ای سرو قباپوش نشیند ۵

در اشک خودم غرقه که سودای تویکدم
نگذاشت که دیگ دلم از جوش نشیند ۶

اهلی، لب از اوصاف گل خویش چه بندی
حیف که مرغی چو تو خاموش نسیند ۷