خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بالا بیانگر ناامیدی و دلشکستگی شاعر از نصیحتهای بیفایده و تغییر حالات عاطفی اوست. شاعر اشاره میکند که دل او مانند ماه نو به سوی معشوق صاف و پاک شده است، اما بارها شکسته شده است. همچنین، او به افرادی اشاره میکند که از فرشتگان در طاعت پیشی گرفتهاند، اما در نهایت به بتپرستی روی آوردهاند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات دلشکستگی و ناامیدی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۰۴ - ناصح چو دل نماند نصیحت چه فایده
ناصح چو دل نماند نصیحت چه فایده
پندم مده به هرزه که تیرم ز شست رفت ۱
چون ماه نو بمهر تو دل صاف کرده ایم
گر صد هزار بار برین دل شکست رفت ۲
اهلی که بر فرشته ز طاعت سبق گرفت
آخر بمهر ماهرخان بت پرست رفت ۳
پندم مده به هرزه که تیرم ز شست رفت ۱
چون ماه نو بمهر تو دل صاف کرده ایم
گر صد هزار بار برین دل شکست رفت ۲
اهلی که بر فرشته ز طاعت سبق گرفت
آخر بمهر ماهرخان بت پرست رفت ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۳ - هر کس که پا نهاد بکویت ز دست رفت
گوهر بعدی:شماره ۴۰۵ - داغ دلم آن نیست که بامن سخنت نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.