شماره ۴۰۳ - هر کس که پا نهاد بکویت ز دست رفت

هر کس که پا نهاد بکویت ز دست رفت
هشیار و عاقل آمد و مجنون و مست رفت ۱

زلف تو خواستم که بگیرم دلم ربود
آنم بدست نامد و اینم ز دست رفت ۲

دلبر چو رفت رشته جان گو گسسته باش
دام اینزمان چه سود که ماهی ز شست رفت ۳

در خون نشسته ام که کمان ابرویم ز ناز
چون تیر خویش در نظرم تا نشست رفت ۴