شماره ۴۰۵ - داغ دلم آن نیست که بامن سخنت نیست

داغ دلم آن نیست که بامن سخنت نیست
این داغ دلم سوخت که پروای منت نیست ۱

پیوسته خورم ز خم جفا از غمت ای سرو
جز زخم جفا هیچ گلی در چمنت نیست ۲

بازار شکر از دهن تنک تو بشکست
کس را گذر از پسته شکر شکنت نیست ۳

تسلیم شو ای مرغ گرفتار که هرگز
از دام محبت ره بیرون شدنت نیست ۴

چون غنچه زبانم همه، وز درد خموشم
هرچند که گویند زبان در دهنت نیست ۵

اهلی چو لب یار در آید بحکایت
گر خضر و مسیحی که مجال سخنت نیست ۶