شماره ۳۵۶ - پیر مغان گدای درش همچو ما بسی است

پیر مغان گدای درش همچو ما بسی است
ما خود کسی نه ایم ولی پیر ما کسی است ۱

گر بهر دوست کوهکنی مرد قصه چیست
در وادی محبت ازین کشته ها بسی است ۲

هرگل که نیست بوی وفا دارییی در او
گر هم گل بهشت بود پیش ما خسی است ۳

بادا فدای قامت طوبی خرام او
هرجا که سرونازی و شمشاد نورسی است ۴

باشد که همرهان نظر کیمیا کنند
بر اهلی حزین که درین راه واپسی است ۵