شماره ۳۰۸ - در زیر زلف روی تو چون گل شکفته است

در زیر زلف روی تو چون گل شکفته است
گل بین که زیر سایه سنبل شکفته است ۱

مشکل که از رخ تو کسی را گل مراد
در باغ آرزو بتخیل شکفته است ۲

بس نیست داغهای توام بر جگر که باز
هر روز از زمانه صدم گل شکفته است ۳

ظلم است چشم مردم بیدرد بر گلی
کان گل ز آب دیده بلبل شکفته است ۴

هرگه صبوح کرده بگلشن گذشته یی
گل پیش عارضت بتامل شکفته است ۵

بلبل چو غنچه تنگدل از بی نوایی است
گل را رخ از نشاط تجمل شکفته است ۶

اهلی، صبور باش که از گلشن مراد
گلهای عاشقان بتحمل شکفته است ۷