شماره ۵۳ - ای خضر که همدم شده یی آب بقا را

ای خضر که همدم شده یی آب بقا را
زنهار بیاد آر لب تشنه ما را ۱

زهرست غمت گر نبود وعده بوسی
بی چاشنی خون خورم این زهر بلا را ۲

گل از تو چنان شد که به صد دیده چو شبنم
بر خواری گل گریه بود مرغ هوا را ۳

تا کس نبرد بو زکباب دل مستان
در صحبت ما ره نبود باد صبا را ۴

آن کعبه که از چارطرف سجده کنندش
خشتی بود از خاک درت اهل صفا را ۵

از وادی مجنون صفتان بوی وفا جوی
کانجا که تویی نام ندانند وفا را ۶

پیش تو شهان خاک نشین اند چو اهلی
در عشق تفاوت نبود شاه و گدا را ۷