خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و تجلی‌های آن سخن می‌گوید و خود را درگیر احساسات شدید عاشقانه می‌بیند. او از تشبیهاتی مانند شمع، فانوس، و اژدها برای بیان حالات درونی خود استفاده می‌کند و تأکید می‌کند که عشق می‌تواند حتی تاریک‌ترین جنبه‌های وجود را دگرگون کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۸۷۲ - من که از جوش تجلی رشک نخل ایمنم
من که از جوش تجلی رشک نخل ایمنم
پرتو شمع است چون فانوس گرد دامنم ۱
نیست دمسازی ترا مانند من ای عندلیب
یا تویی هنگامه رنگین ساز گلشن یا منم ۲
درمندی خوی بد را می کند زایل ز طبع
می شود از فیض عشق آخر پری اهریمنم ۳
من که می سوزد دلم در یاد شمع عارضی
نیست غیر از نور چون فانوس در پیراهنم ۴
گر خدا ناکرده بگریزم ز دست انداز عشق
جز دهان اژدها جویا مبادا مامنم ۵
پرتو شمع است چون فانوس گرد دامنم ۱
نیست دمسازی ترا مانند من ای عندلیب
یا تویی هنگامه رنگین ساز گلشن یا منم ۲
درمندی خوی بد را می کند زایل ز طبع
می شود از فیض عشق آخر پری اهریمنم ۳
من که می سوزد دلم در یاد شمع عارضی
نیست غیر از نور چون فانوس در پیراهنم ۴
گر خدا ناکرده بگریزم ز دست انداز عشق
جز دهان اژدها جویا مبادا مامنم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷۱ - از غرور توبه غرق معصیت تا گردنم
گوهر بعدی:شماره ۸۷۳ - افروخت تا ز باده عذار سمن برم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
