شماره ۸۶۶ - مکن آرایش آن زلف پی تسخیرم

مکن آرایش آن زلف پی تسخیرم
پیچ و تاب غم عشق تو بود زنجیرم ۱

سوی خود می کشد از دایرهٔ تدبیرم
زور وابستگی سلسلهٔ تقدیرم ۲

شوق زخم دگرم باعث بیتابی شد
زیر شمشیر تو می غلطم و بی تقصیرم ۳

در هوای تو ز بس رفته ام از خود چه عجب
کاغذ باد شود گر ورق تصویرم ۴

از رگ برق مگر عشق تو تابیده کمند
که چنین گرم عنان گشته پی تسخیرم ۵

چارهٔ حال خرام دم درویشان است
گشته جویا چو حباب از نفسی تعمیرم ۶

مرشد دل گه و گه گوش به ارشاد دلم
گاه شاگرد دلم، لحظه ای استاد دلم ۷

ناله تار نگهم راست چو ابریشم چنگ
بسکه لبریز بود سینه ز فریاد دلم ۸

نسبت من به تو چون نسبت بلبل به گل است
چه عجب گر نه به گوش تو رسد داد دلم ۹

بیستون را بفلاخن نهد از بیتابی
زور بازوی توانایی فرهاد دلم ۱۰

مژه بر هم زدنش پنجهٔ شاهین بلاست
آن سیه چشم که جویا شده صیاد دلم ۱۱