شماره ۸۶۵ - اسیر پیچش آن طره شکن گیرم

اسیر پیچش آن طره شکن گیرم
ز موج نکهت سنبل کنند زنجیرم ۱

ز حیرتم چه عجب گر بماند از رفتار
به روی آب روان گر کشند تصویرم ۲

مرا ز ضعف به دل طاقت گسستن نیست
گر از سرشک بود دانه های زنیجرم ۳

لب سخن نگشایم عبث که همچو کتاب
عیان ز پردهٔ خاموشیست تقریرم ۴

به سینه غنچه پیکان شود مرا گل داغ
جدا ز گلشن کوی تو بسکه دلگیرم ۵

چو ریخت دست قضا رنگ صورت هستی
ز پیچ و تاب رگ برق کرد تحریرم ۶

شوم ز دشت نوردی اسیرتر جویا
که همچو خانه دو نقش پای زنجیرم ۷