شماره ۶۶۸ - شب که حالم زغم هجر تو دیگرگون بود

شب که حالم زغم هجر تو دیگرگون بود
بر کفم ساغر می آبلهٔ پرخون بود ۱

دیده دیدم که به خوناب جگر می غلتید
خبر از حال دلم نیست ندانم چون بود ۲

معنیی نیست در این نشئه مگر با مجنون
آنکه پنداشمتش بی خرد افلاطون بود ۳

شوخی رنگ تو می آمدم امشب بخیال
دیده ام تا به سحر جام می گلگون بود ۴

چه کشیده است ز عالم به دماغی که نداشت
آنکه از دایرهٔ باده کشان بیرون بود ۵

شأن هم چشمی جویا نبود مجنون را
هر سرشکی که چکید از مژه ام مجنون بود ۶