شماره ۶۶۶ - از شور جنون هیچ کس آگاه نمی بود

از شور جنون هیچ کس آگاه نمی بود
گر سلسله جنبان دلم آه نمی بود ۱

ای ضعف نمانده است مرا قوت ناله
ای وای چه می کردم اگر آه نمی بود ۲

می داشت اگر کوکب اقبال بلندی
دستم ز سر زلف تو کوتاه نمی بود ۳

در ملک بدن شاه نمی بود دلت را
گر نقش نگین بندهٔ درگاه نمی بود ۴

از کاهش تن شمع صفت باک ندارم
کاش آتش بیداد تو جانکاه نمی بود ۵

می بستی اگر دیدهٔ بینش ز دو بینی
جویا احدی پیش تو گمراه نمی بود ۶