خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از احساسات و عواطف خود در برابر معشوق سخن می‌گوید. او از نگاه‌های معشوق، حرکات او و تأثیراتی که بر روح و روانش می‌گذارد، با زبانی پر از تشبیه و استعاره یاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۵۷۳ - سرو من چون به سر شوخی انداز آمد
سرو من چون به سر شوخی انداز آمد
گلبن از شوق چو طاوس به پرواز آمد ۱
سوی من شست گشاید چو کشد جانب غیر
چشمت از ناوک مژگان به چپ انداز آمد ۲
مدتی رفتن و برگشتن او چون نگه است
تا خیال تو برفت از نظرم بازم آمد ۳
در جوابم گره افتاد زحیرت به زبان
نرگس پرفن او بسکه سخن ساز آمد ۴
گلبن از شوق چو طاوس به پرواز آمد ۱
سوی من شست گشاید چو کشد جانب غیر
چشمت از ناوک مژگان به چپ انداز آمد ۲
مدتی رفتن و برگشتن او چون نگه است
تا خیال تو برفت از نظرم بازم آمد ۳
در جوابم گره افتاد زحیرت به زبان
نرگس پرفن او بسکه سخن ساز آمد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۲ - چون شدم از خویش ره در بزم یارم داده اند
گوهر بعدی:شماره ۵۷۴ - می رود ظلمت چو خورشید از کمین پیدا شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
