خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به بیان عشق و رازداری در آن می‌پردازد و از تشبیهات طبیعی مانند گل و غنچه برای انتقال مفاهیم عاشقانه استفاده می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که آشکار کردن راز عشق و درد دل‌های خسته رسم نیست و از طبیعت به عنوان نمادی برای پنهان‌کاری و ظرافت در عشق یاد می‌کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'نشئهٔ تریاک' ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد که برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۱۹۹ - بوالهوس را راز عشق او نهفتن رسم نیست
بوالهوس را راز عشق او نهفتن رسم نیست
همچنان کز عاشق دل خسته گفتن رسم نیست ۱
یک گل افشا کسی از باغ تمکینم نچید
در ریاض راز دار است شکفتن رسم نیست ۲
عاقبت چون غنچه های لاله رازم گل کند
پیش ما داغ دل خونین نهفتن رسم نیست ۳
دستبرد عم چو بیند انبساط از دل مجوی
غنچه را در دامن گلچین شکتن رسم نیست ۴
غنچه های لاله را هر صبحدم گوید نسیم
با وجود نشئهٔ تریاک خفتن رسم نیست ۵
این به طور آنغزل جویا که طالب گفته است
از رخ فرش چمن گلبرگ رفتن رسم نیست ۶
همچنان کز عاشق دل خسته گفتن رسم نیست ۱
یک گل افشا کسی از باغ تمکینم نچید
در ریاض راز دار است شکفتن رسم نیست ۲
عاقبت چون غنچه های لاله رازم گل کند
پیش ما داغ دل خونین نهفتن رسم نیست ۳
دستبرد عم چو بیند انبساط از دل مجوی
غنچه را در دامن گلچین شکتن رسم نیست ۴
غنچه های لاله را هر صبحدم گوید نسیم
با وجود نشئهٔ تریاک خفتن رسم نیست ۵
این به طور آنغزل جویا که طالب گفته است
از رخ فرش چمن گلبرگ رفتن رسم نیست ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - دل را گشاد کار ز فیض دماغ ماست
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - تا هوای شمع رویت در سر پروانه است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
